چکیده: این مقاله با استناد به دو دهه پژوهش استدلال میکند وسواس سازمانها روی جذب «فقط بهترینهای بازار» آنها را کور میکند نسبت به استعدادهای پنهانی که با فرصت و توسعه مناسب، میتوانند به عملکردی بالا برسند. نویسنده بهجای «ذهنیت فقط بهترینها»، «ذهنیت فرصت» را پیشنهاد میدهد.
مشکل ذهنیت «فقط بهترینها»
بسیاری از سازمانها تصور میکنند راه درست استخدام، رقابت بر سر جذب معدود «بهترینهای بازار» است. اما امیلیو کاستیا با استناد به بیش از بیست سال پژوهش نشان میدهد این رویکرد چند اثر جانبی جدی دارد: فرایند استخدام طولانیتر میشود، حقوق پیشنهادی بیشازحد بالا میرود، و دایره جذب استعداد به چند مؤسسه معدود محدود میشود.
مثالی که نشان میدهد رقابت تا کجا پیش میرود
نویسنده به پیشنهادهای مارک زاکربرگ، مدیرعامل متا، برای جذب متخصصان هوش مصنوعی اشاره میکند: بستههای جبران خدماتی تا سقف ۳۰۰ میلیون دلار طی چهار سال برای یک نفر. این نمونهای افراطی از رقابت «فقط بهترینها»ست، اما الگوی کوچکتر آن در بسیاری از صنایع دیگر هم تکرار میشود.
ذهنیت جایگزین: ذهنیت فرصت
بهجای این رقابت، کاستیا «ذهنیت فرصت» را پیشنهاد میدهد: بهجای جستوجوی فرد کامل، افرادی را پیدا کنید که مهارت کافی برای شروع دارند، سپس آگاهانه روی رشدشان تا سطح عملکرد بالا سرمایهگذاری کنید. پژوهش او نشان میدهد میزان تمایل یک سازمان به «دادن فرصت»، بیشتر از حقوق یا طراحی شغلی، روی جذابیت آن سازمان برای متقاضیان اثر میگذارد.
چرا استخدام «ستارههای بیرونی» اغلب جواب نمیدهد؟
یافته مهم دیگر این است که افراد «ستاره» که از سازمان دیگری جذب میشوند، اغلب پس از جابهجایی افت عملکرد نشان میدهند. این یافته نشان میدهد حقوق بالا و رزومه درخشان، تضمینکننده موفقیت در یک بافت سازمانی تازه نیست؛ بخش بزرگی از عملکرد ستارهای به شبکه و بافت سازمان قبلی وابسته بوده، نه فقط توانایی فردی.
نمونههای واقعی از تغییر رویکرد
شرکتهایی مثل IBM، بانک آو امریکا و گوگل به سمت استخدام «مهارتمحور» (بهجای مدرکمحور) حرکت کردهاند. برای نمونه، در بانک آو امریکا در سال ۲۰۲۲، نزدیک به ۴۵ درصد از نقشهای خالی، از طریق ارتقای داخلی پر شدند -نتیجه مستقیم تغییر رویکرد استخدام به سمت شناسایی پتانسیل بهجای صرفاً سابقه رزومهای.
یک هشدار تازه: هوش مصنوعی و ازدحام رزومه
پژوهش اشاره میکند حدود دوسوم رهبران منابع انسانی گزارش کردهاند حجم رزومههای تولیدشده با کمک هوش مصنوعی، روند استخدام را کندتر کرده است -یک دلیل بیشتر برای بازبینی معیارهای غربالگری اولیه.
پیام برای تیمهای استخدام
اگر همیشه دنبال «کاندیدای کامل» میگردید، احتمالاً هم هزینه استخدام را بیدلیل بالا میبرید و هم استعدادهای واقعی با پتانسیل رشد را از دست میدهید. سرمایهگذاری روی توسعه افراد «کافیخوب» میتواند در بلندمدت نتیجه بهتری از رقابت بیپایان بر سر چند «ستاره» بازار بدهد.
این خلاصه بر پایه گزارش منتشرشده در MIT Sloan Management Review نوشته شده است.

